Bundan iki sene önce “Bu zamana kadar izlediğim diziler arasında benim için her zaman açık ara önde olan tek dizi Full House.” demiştim. İkinci sırayı alan diziyse Perfect Strangers, yani Muhteşem İkili oldu.
Çok fazla dizilerle ilgili yazı yazmıyorum. Fakat La Casa De Papel’i izledikten sonra sosyal medyadan kısa birkaç cümleyle geçiştirmek istemedim.
Genelde izlediğim dizi ya da filmler eskisi kadar keyif vermese de (hep aynı konular, aynı olaylar) diziyi izledikten sonra bir soygun filmini diğerlerinden ayıracak şekilde çekebilmek pekala mümkünmüş dedirtiyor insana.
Bu zamana kadar izlediğim diziler arasında benim için her zaman açık ara önde olan tek dizi Full House. Bundan sonra izleyeceğim dizilerin ne kadar iyi olacağının benim için hiç önemi yok. O derece seviyorum bu diziyi.
Yaşıtlarım bu dizinin “Bizim EV” adıyla Kanal D’de yayınlandığını hatırlıyordur. Diziyi izlerken her zaman “Keşke böyle içten, böyle sıcak bir aile ortamına sahip olsaydım” dedirtiyor bana. Dizideki yetişkinlerin çocuklarla olan iletişimi, her ailenin örnek alması gerek. Dizinin her bölümünde bir mesaj vermesi belki de dizinin en iyi yanlarından birisiydi.
Dün itibariyle Full House, yeni bölümleri Fuller House ismiyle Netflix’te yayınlanmaya başladı. Torrentte ilk sezon bölümlerinin hepsi (13 bölüm) paylaşılmış. Şu an bu yazıyı yazdığım sırada Türkçe altyazısı, altyazı sitelerinde henüz yok. Bu diziyi çevirenler illaki olacaktır. Ama ben tabii ki dayanamayıp 13 bölümü İngilizce altyazıyla izleyeceğim. Henüz izlemeye başlamadığım halde “Bu dizi hemen bitmesin diye yavaş yavaş mı izlesem acaba.” dedirtti bana. 😀
Bu arada izlememiş olanlar varsa ve eski bölümlerini torrentten indirecek olanlara şimdiden söyleyeyim. Eski bölümlerin ne Türkçe ne de İngilizce altyazısı yok. Ben konuşulanların büyük çoğunluğunu anladığım için çok dert etmedim bu durumu.
Çok fazla arşiv yapan biri değilim. Eskiden yaptığım arşivlerin hepsini de çöpe attım. Fakat Full House ve Fuller House her zaman arşivimdeki en iyi diziler olarak kalacak.
Bu dizi benim için uzun bir süre “ismini hatırlayamadığım dizi” olarak hafızamda kaldı. Zaten bu diziyi benimle aynı yaşlarda izleyen birçok kişi çok etkilenmiş ve korkmuştur. İnternette Goosebumps ile ilgili yorumlara bakarsanız ne dediğimi daha iyi anlarsınız.
Dizinin ismini hatırlamadığım için mutlaka birileri ismini biliyordur diye düşünüp internette sorsam mı sorusu aklıma zaman zaman gelse de çok önemsememiştim. Ta ki şans eseri bir sitede okuduğum bir yazıyla karşıma çıkana kadar.
Goosebumps‘ın konusu kısaca “Çocukların korku hikayeleri” olarak geçiyor. Beni bu kadar etkilemesinin de nedeni bu. Ortaokuldayken, okuldan eve geldiğimde bu diziyi izlerdim. Show TV’de yayınlanıyordu. Hatta saat aralığı ya 12.00-12.30 ya da 13.00-13.30 arasındaydı diye hatırlıyorum. En azından benim hafızamda öyle kalmış. Her bölüm 20’şey dakikadan oluşuyor. Bazı bölümlerde olaylar uzun olduğu için 40 dakikaya kadar çıkıyor.
Aamir Khan’ın neredeyse bütün filmlerini izlemişimdir. Tek tük 1-2 film haricinde adamın oynadığı her film birbirinden güzel. Normalde izlediğimiz bir komedi filmi ikinci kez izlenince çok fazla komik gelmez. Aamir Khan’ın başrolünü oynadığı bu filmi 2 kez izledim ve ilk defa, ikinci kez izlediğimde de aynı oranda güldüm. Filmi izlemenizi kesinlikle ama kesinlikle tavsiye ederim. Filmi izledikten sonra ne demek istediğimi siz de anlayacaksınız.
Filmin Konusu: PK, Aamir Khan’ın daha önce aktörlük yaptığı 3 Idiots filminin yönetmeni Rajkumar Hirani tarafından yapılan bir Bollywood filmidir. Aamir Khan’ın son filmi olan PK’nin başrollerinde Anushka Sharma ve Sanjay Dutt de yer almaktadır.
P.K. bi şehirdeki yabancının düşünceler komedisidir. P.K. daha önce kimsenin sormadığı sorular sorar. Bunlar masum, çocuk gibi sorulardır ama cevapları enteresandır. P.K.’in masum gözlerini gören insanlar kendi monoton hayatlarını gözden geçirirler. P.K.’in sadık arkadaşları ve dostları olur. Kırık kalpleri düzeltir öfkeleri dindirir. P.K.’in çocuksu merakı kendisi ve milyonlarca insan için manevi bir yolculuğa dönüşür.
Bu arada filmdeki komik sahnelerin dışında “Din” konusunu bu kadar güzel işleyebilen bir film daha görmedim. Filmdeki şu söz çok hoşuma gitti. “İki Tanrı var. Biri bizi yaratan biri de sizlerin yarattığı”. Bu filmle ilgili çok şey söylenir ama spoiler vermek istemiyorum. Ayıracağınız 2,5 saate fazlasıyla değen bir film. Filmin sonuna bakılırsa devamı gelecek gibi görünüyor. Umarım devamı çekilir. Size iyi seyirler.
Son zamanlarda izlediğim güzel filmlerden biri Chef. Filmi izleyen birçok kişi, filmi sıradan bulabilir. Filmin başından sonuna kadar sıkılmadan ve keyifle izleme nedenlerimden birisi, daha önce aşçılık kursuna gitmiş olmam ve otelde de bu konuda staj yapmış olmam. Filmi izlerken kendi yaşadıklarım aklıma geldiği için filmden keyif aldım.
Yani filmden en fazla keyif alacak kişiler, bu mesleği yapan kişiler olacaktır. Bu demek değildir ki bu mesleği yapmayan keyif alamaz. O kişiler için film muhtemelen 40. dakikadan sonra başlayacak.
Filmin müzikleri de bir o kadar eğlenceli ve filmle çok uyumlu müzikler seçilmiş. Filmdeki en beğendiğim şarkı Sexual Healing isimli parça oldu. 😀
Eğer hala izlemediyseniz, ben size bu film için bir şans verin derim.
Not: Filmdeki mısır nişastası olayını denemek lazım. 😀
Mary and Max filmi son zamanlarda izlediğim ve beni çok etkileyen filmlerden biri oldu. Etkilenme nedenim de farklı duyguları bir arada yaşattı bana.
Filmin Konusu: Melbourne’un arka mahallerinden birinde yaşayan, 8 yaşındaki yalnız ve tombul Mary Dinkle ve New York’un karmaşasında yaşayan 44 yaşındaki obez Aspergers Syndrome arasında sıradaşı bir dostluk yeşerir. Aradan geçen 20 yıla, iki kıta arasındaki mesafeye ve yaşamlarındaki iniş çıkışlara rağmen, Mary ile Max arasındaki arkadaşlık devam eder…
Filmin siyah-beyaz ve animasyon oluşu sizde kötü bir film izlenimi uyandırabilir. Filmi izlemeden önce ben böyle düşünüyordum. Fakat izlerken -hatta daha ilk 10-15 dakikasında- fikrim değişti.
Filmde hem gülüp hem de duygulanacağınız yerler mevcut. Günümüzde unuttuğumuz arkadaşlıkların/dostlukların ne kadar önemli olduğunu bir kez daha hatırlattı bana. Şu anda bile filmin bazı sahneleri aklıma geldikçe gülüyor, bazı sahneleri aklıma geldiğinde duygulanıyorum. Filmi izledikten sonra bir kez daha izlemeyi istediğim nadir filmlerden.
Herkesin hayatında bir Mary’si veya Max’i olmalı. Umarım sizin vardır. Eğer varsa, onu sakın bırakmayın.
Dirty Harry‘nin (Kirli Harry) son zamanlarda izlediğim filmler içerisinde farklı bir yeri var diyebilirim. Yaşımdan dolayı 70 ve 80’li yıllarda yayınlanan bu filmleri o zamanlar seyredememiş olsam da izlerken insanda farklı bir keyif bırakıyor. Sanki o yılları yaşamış gibi hissettim.
Dirty Harry serisi beş filmden oluşuyor. Bunlar;
Filmlerden sadece dördüncü film bana biraz sıkıcı gibi geldi. Onun dışında dediğim gibi izlerken keyif aldım. Clint Eastwood‘un filmlerinden bazılarını daha önce izlemiştim. Fakat bu Dirty Harry serisi ve daha önce izlediğim İyi, Kötü ve Çirkin‘deki performansından sonra Clint Eastwood, sevdiğim oyuncular arasındaki yerini aldı. Ayrıca çok ayrı bir havası var. Filmleri izlerken oynadığı polis karakteri insanın hoşuna bile gidiyor.
Hatta bu filmi izlerken “Keşke film değil de dizi olsaymış.” diye düşünmeden edemedim.
Unutmadan uyarımı da yapayım. İlk dört filmde bazı açık sahneler var. Bu sahneler çok kısa olsa da yine de bilin istedim.
Son filmde, sizin de muhtemelen tanıdığınız ünlü iki oyuncu var. Filmi izleyecek olanlar olabileceği için kim olduklarını söylemeyeyim.
Normalde bu tarz eski Western filmlerini izlemeyen birisiyim. Fakat TRT1’de serinin 1969 yapımı Muhteşem Yedili’nin Silahları filmi dikkatimi çekti ve bu filmi televizyondan izledim. Daha sonra Divxplanet‘ten araştırınca serinin diğer filmlerini de gördüm.
Muhteşem Yedili serisinin 4 tane filmi var. Bunlar;
Serinin son filmi hariç diğer filmlerini tavsiye edebilirim. Filmleri izlerken öyle çok büyük beklentilerde olmamak lazım. Boş vakitte izlenebilecek bir film. Hatta bazılarınız filmi izlerken sıkılabilir. Sonra izleyip de sıkıldım demeyin bana. Başta uyarımı yapayım. 🙂 Bir de keşke serinin her filminde aynı karakterler oynasaymış. Daha iyi olurdu.
Çocukluğumun korku filmlerinden olan katil bebek Chucky’i oldum olası sevmişimdir. Çocukken de bir o kadar korkardım. Koltukta otururken, Chucky’nin çıktığı bazı sahnelerde annemin arkasına saklanırdım. Aradan uzun yıllar geçtikten sonra ilk filmini izlemeye başladığımda acaba tırsar mıyım gibi bir düşünce olmadı değil. İzlerken keyifle izledim.
Bilgilendirme: Serinin ilk üç filmi Child’s Play olarak geçiyor. Child’s Play 4‘ün diğer adı Bride of Chucky, Child’s Play 5‘in diğer adı da Seed of Chucky.
İlk üç filmi daha çok sevdiğimi söyleyebilirim. Dördüncü ve beşinci filmin konusunu pek beğendiğimi söyleyemem. Özellikle Seed of Chucky bence içlerindeki en kötü film. Son iki filmdeki en sevdiğim şey Chucky’nin görüntüsünün daha korkutucu olmuş olması. Jennifer Tilly de filmlere ayrı bir hava katmış 😀
Kim ne derse desin. Benim favori korku filmi karakterim Chucky‘dir. Ve bu hep böyle kalacak…
İzleyecek olanlara şimdiden iyi Ade due damballa‘lar 🙂
Japonya’da meydana gelen, Akita cinsi bir köpek olan Hachiko’nun başından geçenlerin anlatıldığı bu filmi izlemenizi tavsiye ederim. Japonya’da Hachiko’nun heykeli bile dikilmiş.
Filmin Konusu: Film Richard Gere’in canlandırdığı profesör Parker Wilson’ın, tren istasyonunda bulduğu Japon kökenli meşhur Akita inu cinsi köpeği evine almasıyla başlar. İlk önce eşinin sert tepkilerini gören profesörün köpekle aralarındaki bağ gün geçtikçe daha da sağlamlaşır. Kısa zamanda tüm aileye kendini sevdiren Hachi, Wilson ailesinin köpeği olur Profesörü işe giderken her gün tren istasyonuna kadar yolcu eder ve döneceği saatte her zaman yerinde olup onu bekleyen bir yol arkadaşı olur. Hachi, Japonya’da meydana gelen gerçek bir hayat hikayesini anlatıyor. Sahibine olan sadakati ile Japonya’dan tüm dünyaya yayılmış bir köpek Hachi; öyle ki yıllar boyu sahibini beklediği tren istasyonuna, köpeğin heykeli dikilmiş…
Bu belgesel için izlediğim belgeseller arasında en güzellerinden biri diyebilirim. Bir çırpıda izledim ve çok beğendim. Atatürk ile ilgili izlediğim her belgeselde, O’na olan hayranlığım daha da artıyor. Bu belgeseli izlemenizi tavsiye ederim.
Başarılı bir asker, devrimci bir devlet adamı. Kendi kaderini ulusuyla birleştiren bir adam. 1915’te Çanakkale’de İngilizlere tarihlerinin en büyük yenilgilerinden birini yaşattı. 1918 yılında 1. Dünya savaşından yenilgi yüzü görmeden çıkan tek Osmanlı komutanıydı. Dört yıl sonra halkını etrafına toplayarak, emperyalist güçlerin desteklediği işgalci Yunan güçlerini yendi ve ulusuna bağımsızlık yolunu açtı. 1923 yılında Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkıntıları üzerinde Türkiye Cumhuriyeti’ni kurdu ve ilk Cumhurbaşkanı oldu. Ektiği demokrasi tohumları sayesinde Türk ulusu içeride ve dışarıda birçok zorluklara göğüs gerdi. Stalin O’nu faşist olarak niteledi. Hitler ve Mussolini komünist olarak gördü. Bazıları da diktatör dedi. Halkıysa O’na “Atatürk” dedi.
Kurtuluş savaşı gazilerimizden Ömer Küyük (Nişancı Er), Veysel Turan (Sıhhiye Onbaşı) ve Yakup Satar’ı (Süvari Çavuş) izlerken, onların çektiği sıkıntıları dinlerken, bu ülkenin ne zorluklarla kazanıldığını bir kez daha anladım.
Aklımda en çok yer edenlerden biri Yakup Satar’ın kurtlanan yemeği, doktora da danışarak yediklerini ve çektikleri silah sıkıntısını anlattığı kısımlarda içim cız etti.
Belgeselle ilgili çok fazla şey söyleyebilirim. Ama aranızda belgeseli izleyecek kişiler olabileceğini varsayarak belgeselle ilgili daha fazla şey anlatmak istemiyorum.
Kesinlikle izlenmesi gereken bir belgesel.
Filmi izleyecek olanları da düşünerek fazla detaya girmeden filmin konusundan bahsedeyim. Beyzbol oyuncusu olan Montgomery Brewster’a zengin bir akrabasından miras kalır. Fakat bu mirası alabilmesi için 30 günde 30 milyon doları harcaması gerekmektedir. Eğer bunu başarırsa 300 milyon dolar olan mirası alabilecek.
Şöyle bir düşündüğünüzde 30 milyon doları 30 günde harcamanın kolay olabileceğini düşünebilirsiniz. Fakat tabii ki bazı kurallar var.
Bunlara ek olarak bir seçenek daha var. Bütün bu anlaşmayı unutup, sadece 1 milyon doları alıp çekip gidebilir.
127 Saat (127 Hours) filmini arkadaşım sayesinde dün izleme fırsatı buldum. Filmi izlediğim sırada kafamda sürekli “Ben onun yerinde olsam ne yapardım?” sorusu dönüp durdu. Ayrıca filmi izlerken sonunu merakla beklediğim nadir filmlerden birisi.
Bu filmi herkese tavsiye ederim. Fakat dağcılıkla ilgilenen kişiler daha çok keyif alacaklardır diye düşünüyorum. Bu filmi izledikten sonra bir yere giderken eminim ki birilerine mutlaka haber vereceksiniz. 🙂
Bu film hayatımda izlediğim en ilginç filmlerden biriydi diyebilirim. İzlerken zaman zaman oyun oynuyormuşum gibi bir his uyandı bende. Siz de izlerken aynı duygulara kapılacaksınız. Çünkü filmin içerisinde bol bol dövüş sahneleri var. Bu dövüş sahnelerinin bir çok yeri oldukça abartılı. Aynı oyunlardaki gibi. Özellikle bire bir dövüşler ve ilerlemeli oyunlarda kazanılan haklar (1 Up) buna örnek olarak gösterilebilir. Hatta bazı oyunlarda canavarları öldürdükçe altınlar dökülür ya. Bu filmde o da var. 🙂
Filmin Konusu: 22 yaşına kadar kızlarla şansı yaver gitmemiş Scott Pilgrim, günlerini bas gitarı ve garaj grubu Sex Bob-omb’la birlikte geçirmektedir; ta ki hayallerinin kızı Ramona V. Flowers ile karşılaşıncaya kadar. Scott, Ramona’nın kazanmanın yollarını araştırırken, kızın süper güçlere sahip yedi eski sevgilisini alt etmek zorunda kalacaktır.
Eğlenceli bir film ortaya çıkarmışlar. Araya da biraz aşk sevgi ve ilişkiler de eklenince, ilk başlarda biraz sıkılmama rağmen güzel bir film olmuş. Dövüş sahneleri harikaydı. Bir sahnesinde çinli bir kızla, bir ninja oyunu oynuyorlar. Oyuna bayıldım. Ben de istiyorum o oyundan 🙂
Ayrıca filmin müzikleri de çok güzeldi. Özellikle grupların birbirleriyle kapışmaları ve ortaya çıkan görsellik görülmeye değer.
Filmle ilgili anlatılacak fazla şey yok. Bazılarınız filmi beğenmeyebilir. Ben izlemenizi tavsiye ederim.
Not: Bu sefer yazıya filmin afişini eklemedim. İnternetten bulduğum bu resim daha çok hoşuma gitti. Bunu koydum.
Bugün annemle birlikte New York’ta Beş Minare filmine gittik. Normalde öyle Mahsun Kırmızıgül hayranlığım filan yoktur. Mahsun Kırmızıgül’ün daha önceki iki filmini de izlemedim. Bu filmi izlememe neden olan şeylerden birisi fragmanıydı.
Televizyonda genelde ilk kez bir türk filminde görülmemiş aksiyon sahnelerini göreceğimi öğrenmek beni “acaba izlesem mi” fikrini aklıma sokmuştu. Daha sonra Mustafa Sandal’ın film ile ilgili Cinemania ve Şeffaf Oda’da anlattığı şeylerden sonra filmi izlemeye karar verdim.
Filmin konusunu anlatmaya gerek duymuyorum. Ben daha çok filmde etkilendiğim ve beğenmediğim sahneleri spoiler vermeden anlatmak istiyorum. Filmin aksiyon diye tabir ettiğimiz sahneleri filmin ilk başlarındaydı. Bu tarz bir aksiyon sahnesini bir Türk filminde görmek biraz tuhaftı. Peki aksiyon sahneleri başarılı mıydı?. Bu konuda pek iyimser konuşamam. Aksiyon sahneleri aslında iyi düşünülmüş ve iyi ayarlanmış fakat kamera çekim esnasında o kadar çok titriyor ki. İster istemez aksiyon sahnesini izlemektense kameranın titremesine takıldı gözlerim. Ayrıca aksiyon sırasında karakterlerin yüzleri çok hızlı bir şekilde geçtiği için yüzlerini takip etmek ve dolayısıyla olayın ne olduğunu anlamak güçleşti. Filmi hızlandırılmış şekilde izliyormuş gibiydi. İzleyenler ne demek istediğimi daha iyi anlayacaklar. Filmle ilgili söyleyebileceğim belki de tek olumsuz yönü bana göre buydu.
Filmde ilk kez oyunculuk yapan Mustafa Sandal’ın oyunculuğunu gayet başarılı buldum. Zaten filmin Türkiye’de çekilen bölümlerinin dışında çoğu yerde genelde ingilizce konuştu.
Mahsun Kırmızıgül’ün daha önceki filmlerini izlemediğim için oyunculuğuyla ilgili bir fikrim yoktu. Bu filmdeki oyunculuğu çok iyiydi diyebilirim. İşini ciddiye aldığı ve hem oyunculuk yapıp hem de yönetmenliğini konuşturduğu belli oluyor. Açıkçası Mahsun Kırmızıgül’den bu kadar başarılı bir film beklemiyordum.
Yabancı oyuncularla ilgili zaten söylenecek çok fazla şey yok. Robert Patrick’in ve Danny Glover’in oyunculukları süperdi. Arada Robert Patrik’e sinirlendiğim zamanlar oldu. Zaten bu adam Terminatör 2 filmindeki civa adam rolüyle de beğenimi kazanmıştı. Terminatör serisinin en güzeliydi.
Veee Haluk Bilginer. Filmdeki adıyla Hacı Gümüş. Bu adam için ne söylenebilir bilemiyorum. Zaten oyunculuğunu çok sevdiğim ve severek izlediğim birisi. Filmin iki yerinde gözlerimin dolmasına neden oldu. Ağlamamak için zor tuttum kendimi. Haluk Bilginer için tek kelimeyle şunu söyleyebilirim. Harikasın Hacı 🙂 Oyunculuk dediğin böyle olur.
Bu filmi izlemediyseniz ve izleyip izlememekte kararsızsanız ben size bu filmi izlemenizi tavsiye ederim. Ödeyeceğiniz paranın hakkını sonuna kadar veren bir olmuş.
İzlemeden önce bu film hakkında çok fazla bilgim yoktu. Sadece aksiyon filmi olduğunu biliyordum. Divxplanet’te de en çok indirilen filmler arasında olduğunu görünce de denemeye değer dedim ve izledim. Filmin türü olarak Divxplanet’te aksiyon, komedi, macera ve gerilim olarak belirtilmiş. Ben şahsen bu filmin komedi türünde neden yazıldığını anlamadım. Filmde komik sahneler yok. En azından ben filmi izlerken gülmedim.
Tom Cruise’un aksiyon filmlerinde gördüğünüz klasik sahneler bu filmde de var. Tom Cruise ve Cameron Diaz’ın oyunculuklarına söylenecek bir şey yok. Şu adama ajan olmak yakışıyor diye herhalde hep aynı tipte karakteri canlandırtıyorlar. Biraz farklı karakterler canlandırsa daha iyi olur. Sıradan bir filmdi diyebilirim. Vakit öldürmek için izlenebilir. İzlemediyseniz de çok şey kaçırmış değilsiniz.
Filmin Konusu: Aksiyon-komedi türündeki Knight and Day / Gece ve Gündüz’de, Tom Cruise gizli ajan ve Cameron Diaz da onunla, ona tuza kurak kurduklarını iddia ettiği bir grup arasında kalan birini canlandırıyor. Dünyayı turlayarak süren maceraları çakışan yollar, son dakika kaçışları, sahte kimlikler ve baş döndürücü romantik problemlerle labirente dönüşür ve farkederler ki güvenebilecekleri tek şey birbirleridir.
Bugün Avatar – Son Hava Bükücü filmini izledim. 3. sezonda Prens Zuko ile Avatar Aang’ın dövüşünün olduğu yere kadar çizgi dizisini izlemiştim. Çizgi dizisini izlediğimden midir bilinmez ama filmini çok fazla beğendiğimi söyleyemem. Olayları bildiğim için pek fazla keyif vermedi izlerken. Ama oyuncu seçimlerini gayet başarılı buldum. Çizgi dizisini izlememiş olsaydım eminim daha çok keyif almış olurdum.
Bu seferlik filmin konusu ile ilgili herhangi bir yazı filan eklemiyorum. Merak edenler internetten araştırıp bakabilir. Gerçi film çıkalı sanırım belirli bir süre geçti. O yüzden yakında televizyonda filmi oynatma ihtimalleri yüksek diye düşünüyorum. İzlemediyseniz ve biraz farklı bir konu arıyorsanız izlemenizi tavsiye ederim.
Dün ilkokul arkadaşlarımdan biriyle buluşup, birlikte biraz oturup muhabbet ettikten sonra sinemaya gittik. Başka seçeneğimiz olmadığı için ve filmin güzel olup olmadığından emin olamayarak Ajan Salt filmine girmeye karar verdik.
Filmin Konusu: Evelyn Salt (Jolie), görevi, şerefi ve ülkesi üzerine yemin etmiş bir CIA ajanıdır. Ancak bir itirafçının onu Rus ajanı olmakla suçlamasıyla bağlılığı test edilecektir. Salt sahip olduğu tüm gizli görev tecrübesini kullanarak kendini temize çıkarmak amacıyla kaçar. Salt’ın masum olduğunu kanıtlamak için gösterdiği tüm çaba hakkındaki şüpheleri arttıracak ve geriye yanıtlanması gerekn bir tek soru bırakacaktır; “Salt kimdir?”
Filmin kovalama ve aksiyon sahneleri gerçekten güzeldi. Aksiyon, filmin konusunun önüne geçmiş diyebilirim bu film için. Angelina Jolie için zaten söylenecek söz yok. Filmle ilgili tek sorun biraz fazla karanlıktı. Sanırım bu problem girdiğimiz sinemanın elindeki filmin kaydıyla alakalı. Kimi zaman sanki evde sinema çekimi bir film izliyormuşum hissi uyandırdı. Aksiyon filmlerini sevenlerin kaçırmaması gereken bir film.
Filme verdiğim puan: 7,5 / 10
